WIST JE DAT...?

Vandaag een blog over hetgeen wat me daadwerkelijk naar Hamburg heeft gebracht: MIJN STUDIE! Want ja…naast rondjes rennen in de Harburger Berge, afspreken met Erasmus buddy’s, verdwalen, musea bezoeken, rondstruinen, theatervoorstellingen bijwonen en naar indrukwekkende “Poetry Slams” luisteren…kom ik er niet onderuit…zo nu en dan...sporadisch…af en toe…moet er toch hard worden gewerkt ;-)! Wat ik voornamelijk leuk vind om te merken, is dat het onderwijssysteem, de houding van de professoren en de algehele atmosfeer op een aantal fronten écht afwijkt van die in Nederland.

Hammer-Aussicht vanuit mijn klaslokaal
Hammer-Aussicht vanuit mijn klaslokaal

WIST JE BIJVOORBEELD DAT:

l …er hier ontzettend van je EIGEN verantwoordelijkheid wordt uitgegaan. Hoewel er net als in Nederland wel aanwezigheidsplicht is voor studenten, gaat het verder volledig om je eigen motivatie, werklust, input en leerproces. Als student ben je volledig op je zelf aangewezen. Zo is er geen enkele verplichting wat betreft de aanschaf van boeken(!). De docenten gaan er van uit dat je zelf actief op zoek gaat naar naslagwerk om de besproken thema’s ‘nachzuschlagen.’ Toch wordt deze vrijheid naar mijn idee niet misbruikt. De kennis van mijn medestudenten is sehr ausreichend en de discussies tijdens de lessen zijn levendig! 

l…ik maar liefst 6 papers moet schrijven in het Duits en 4 Referaten moet houden.

l…mijn lieve vriendinnetje Laura mij goede moed inspreekt als ik moet presenteren.
l …ik in de laatste weken meer boeken heb verslonden dan in het hele afgelopen jaar.

l…ik tijdens koffie-drink-studeer-sessies in warme, behagelijke cafeetjes vaak word afgeleid door lekkere hapjes, taartjes, baartjes (!) en onweerstaanbare (hipster) mutsjes

l...het beschamend is dat mijn computer bij 9 van de 10 cafeetjes waar ik binnenloop automatisch met het WIFI-netwerk verbind.

l...aan het voeren van titulatuur: Prof., Dr., drs. hier veel waarde wordt gehecht! Hoewel dit in Nederland nog wel eens met borstklopperij wordt geassocieerd, is dat hier absoluut niet het geval. Aan de wijze waarop professoren en studenten met elkaar omgaan merk je dat Duitsers hele beleefde omgangsvormen kennen. Ook als het contact tussen leraar en docent heel intensief is, blijft deze aangesproken worden met ‘Herr Professor.’ Opvallend is daarbij dat niet alleen de professor met “u” aangesproken wordt, de leerlingen worden door de docent eveneens gevousvoyeerd. Daarbij moet ik stiekem toegeven dat ik me wel bijzonder voel als ik met “Frau Herzog” word aangesproken ;-). Hoewel dit misschien klinkt alsof er een zekere afstand wordt geschept, of een bepaalde vorm van hiërarchie voelbaar is, is dit allerminst het geval! Alle professoren zijn ontzettend sympathiek, entspannt, meedenkend en open!

l…mijn koffiekeus tijdens het studeren vaak iets prognosticeert over de mate van de studie-inspanning die ik ga/wil leveren. (Latte=ruhig herumtrödeln, Cappuccino=einigermaße ernsthaft, Schwarzer Filterkaffee=fleißig am kämpfen)

l…dat je ongelofelijk lekker en VEEL kunt eten op de universiteit! Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat is hier een enorm assortiment aan heerlijk eten te vinden. Geenszins te vergelijken met de degelijke broodjes oude kaas in de kantine in Groningen. Er worden hier in grote getalen: heerlijke Apfelstrudels, Marillen Kuchen, pasta-gerechten, Knödels, Pommes, Salades, Sauerkraut, verse vis (Hamburg --> havenstad!) en Wienerschnietzels verorberd. ’s Ochtends om 8 uur. ’s Middags om 3 uur. ’s Avonds om 8 uur. Door sommige studenten ook gerust 3 x per dag. Ik vind het persoonlijk vooral moeilijk om het brede (en elke week wisselende) assortiment aan taartjes, cakejes en zoete verleidingen te weerstaan. (Daarom doe ik het ook niet!)

l …ik 5 km van de universiteit vandaan woon en ik door menigeen voor gek word verklaard dat ik deze afstand op de fiets afleg.

l …5 km langs de Alster fietsen veel leuker is dan 25 minuten in de U-Bahn als een sardientje in de oksels van je buurman gedrukt te worden.

l …Duitsers alles heel graag goed willen doen. Ja misschien clichématig…maar de docenten zijn hier van 'Gründlichkeit.' Of je doet het 'gründlich,' of je doet het niet!

l …er aan het einde van de les, door de leerlingen op de tafel wordt getrommeld om de docent te bedanken.

l …dit aanvankelijk een beetje voelde à la het: enigszins-onwennige-applaus-aan-het-einde-van-een-2-uur-durende-vliegreis, maar binnen no time automatisme is geworden.

l …de docenten enorm veel van hun vakgebied afweten, tot in de kleinste details op thema’s kunnen ingaan, maar ook niet schromen om wederzijds iets van hun eigen leerlingen te leren. Zo volg ik momenteel een geschiedenis-vak over de ontwikkeling van concentratiekampen in de Tweede Wereldoorlog. Mijn docent voor dit vak vond het thema van mijn essay (“Nederlanders in concentratiekamp Neugengamme”) zo interessant, dat hij gevraagd heeft of ik hem voor het schrijven van zijn nieuwe boek enige ‘Hinweise’ kon geven voor zijn eigen bronnenonderzoek.  

l…ik bij ditzelfde vak met mijn medestudenten in oude GESTAPO documenten heb mogen rondneuzen! Onwerkelijk, enigszins luguber, maar ontzettend interessant. Elke student kreeg een dossier van één door de GESTAPO opgepakte concentratiekamp- gevangene. Met het analyseren van deze arrestatie-processen werd duidelijk met welke (vaak bespottelijke) motieven deze personen zijn opgepakt. De docent bewerkstelligde bij zijn klas exact wat hij voor ogen had: Interesse, ongeloof en huivering.

 

l…ik hier langzaam ideeën krijg voor mijn Bachelor scriptie!

l…ik erachter kom dat de bronnen hiervoor in Duitsland aan mijn voeten liggen……………………………


l …ik hier best zou willen blijven wonen! ;-)

Reactie schrijven

Commentaren: 0

Marcella Runs Europe  - Just a little all over the place